Graag wil ik van deze gelegenheid gebruik maken om mijzelf aan u voor te stellen. Natuurlijk zijn we allemaal een beetje nieuwsgierig met wie we deze ongetwijfeld mooie en boeiende reis hopen te gaan maken.
Alvast een voorschotje op de echte kennismaking, mijn naam is Anthonie Douw, 63 jaar oud en kort geleden nog docent geschiedenis op de Christelijke Scholengemeenschap “Prins Maurits” in Middelharnis, maar woonachtig in Sommelsdijk.
Geboren in Rotterdam en na mijn huwelijk in het basisonderwijs gaan werken in het Zeeuwse land. Na de eilanden Walcheren en Schouwen-Duiveland waar ik op twee basisscholen gewerkt heb, kwamen we steeds dichter bij ons vertrekpunt, maar verder dan Goeree Overflakkee zijn we niet meer gegaan. Tot op de dag van vandaag, inmiddels ruim 30 jaar, hebben we hier onze draai echt gevonden. Ik heb gebruik kunnen maken van het feit dat ik na 40 dienstjaren vervroegd kon stoppen met werken en ben na december 2011 volop in de gelegenheid om samen met mijn vrouw Marianne o.a. veel te reizen.
Andere hobby’s van mij zijn: fotograferen en het verzamelen van schaakstukken uit alle delen van de wereld om van daaruit de schaakgeschiedenis te kunnen bestuderen. Elk schaakstuk verraadt immers iets van de culturele en historische achtergrond en dat maakt het een boeiende hobby.
Ze zeggen altijd dat iemand die van geschiedenis houdt, eigenlijk een nieuwsgierig mens moet zijn. Nu dat klopt aardig!
Samen met mijn vrouw heb ik al vele reizen gemaakt, met vele culturen kennis gemaakt en o.a. daardoor verrijkt teruggekomen. We bezochten landen in Afrika, Amerika en het Midden Oosten, maar ook dichtbij in Europa hebben wij bv. op de fiets vele landen doorkruist; tentje achterop en gaan maar! Fiets- en wandelvakanties wisselden zich dan ook af. Ik hoop dan ook in de toekomst deze ervaring met reizen veraf en dichtbij ook met anderen te kunnen gaan delen.
Ik zie het zelf als een uitdaging om de kleinschalige excursies die ik verschillende jaren in schoolverband gemaakt en geleid heb naar bv. de slagvelden van de 1e en 2e wereldoorlog en cultuurreizen naar Rome, een groter vervolg te kunnen geven.
Daarom hoop ik dat deze reis een geslaagd begin mag worden van een nieuw hoofdstuk na mijn schoolloopbaan. Ik zie dan ook samen met mijn vrouw uit naar het moment dat ik met u D.V. 7 mei 2012 a.s de reis langs de zeven gemeenten van Klein Azië kan maken en dat we als groep na afloop kunnen zeggen: dat was nu echt de moeite waard!