Graag wil ik me aan u als reisleider voorstellen. Vanaf 1978 ben ik als reisleider bij Amicitia betrokken. Dat werk heb ik altijd graag gedaan. De eerste reis was een bootreis, met het schip dat de naam  Amicitia droeg, dat toen net in de vaart kwam, het schip, dat wijlen de heer van Pelt,  die op zeer jonge leeftijd is heengegaan, had laten bouwen. Dat was een zeer bewogen tijd voor de familie van Pelt, zo kort na zijn overlijden, die al eerder begonnen was met reizen in interkerkelijk verband.
We waren aanvankelijk niet van plan om reizen te gaan leiden, maar het was nodig dat het schip zoveel mogelijk in de vaart was en zo zijn we door bevriende collega’s overgehaald om ook een reis te leiden. We werden getroffen door de goede band die er tijdens die eerste reis was. Ons trok wel heel bijzonder de band en de vriendschap, die er onderling  was in een gezelschap van verschillende kerken. Dat heeft toen al heel veel  indruk op ons gemaakt. Er waren zeer goede, geestelijke gesprekken tijdens die eerste reis. Vooral de zondag, waarop twee diensten gehouden werden, bepaalde toen eigenlijk de reis.  We hebben de grote waarde leren zien van samen op reis te gaan, waarbij de Bijbel verschillende keren per dag open mag gaan.
Omdat die eerste reis zo goed beviel,  waren we ervoor ingewonnen om ook andere reizen te leiden, terwijl ik aanvankelijk dacht maar één reis te zullen leiden. Tijdens de bootreizen gingen ook wel eens enkelen van onze kinderen mee, die er nog van kunnen vertellen, hoe fijn die reizen waren.
Daarna hebben we bijna jaarlijks een reis geleid , een enkele keer  zelfs wel twee reizen per jaar. Heel veel bootreizen hebben we gemaakt, in Duitsland, Frankrijk , Oostenrijk en Hongarije. Verder hebben we ook heel veel Israëlreizen mogen doen, en dat ook steeds met Amicitia. Steeds viel ons op hoe goed de reizen verzorgd waren. Tenslotte dan nog enkele Turkijereizen, waarbij ook de Bijbel openging en waarbij ook veel doorgegeven kon worden van de oude Kerkgeschiedenis.
Tijdens de bootreizen is mijn vrouw altijd meegegaan. Dat was van groot belang voor de goede contacten. Ook is zij een keer meegeweest naar Israël.
Zo hebben we ook heel veel geleerd tijdens die reizen. De ontmoetingen met elkaar waren heel plezierig en verrijkend.
Zo zijn we dus al zeer lang bij Amicitia betrokken. Bij het aantal geleide reizen ben ik de tel kwijt geraakt.
Nu zijn wij sinds  twee jaar emerituspredikant. We zijn  bijna 40 jaar dienstdoend predikant geweest. De laatste twaalf jaar waren we verbonden aan de gemeente van Dordrecht. Zelf heb ik wegens mijn lidmaatschap in verschillende besturen verre reizen gemaakt , zoals naar Afrika, India, Amerika en Azië, en daarnaast, voor de val van de muur, in Oost Europa. Het is een voorrecht om Gods werk op te merken over de grenzen heen.
Wat onze gezinssituatie betreft: we zijn gehuwd. Negen kinderen zijn ons toevertrouwd, van wie  al verschillende kinderen getrouwd zijn. Zo zien we dat we zeer snel leven. We achten het een voorrecht dat we nog samen op reis kunnen gaan. Dat schrijf ik uiteraard ook namens mijn vrouw.
Hartelijke groet, Ds. en Mw. Molenaar, Lunteren